Bogdan Huk

Biogram

Urodził się w województwie olsztyńskim, dokąd w ramach akcji „Wisła” deportowani zostali jego rodzice (ojciec pochodzi z Radawy, matka z Wisłoka Wielkiego). W latach 1970-1975 mieszkał we wsi Łączno. W 1975 wraz z rodzicami zamieszkał we wsi Komańcza. W latach 1979-1982 uczęszczał do II Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sanoku, w 1982-1984 do IV Liceum Ogólnokształcącego w Legnicy, które ukończył. Absolwent Wydziału Rusycystyki i Lingwistyki Stosowanej, Katedra Filologii Ukraińskiej Uniwersytetu Warszawskiego, magister filologii ukraińskiej (1990). W okresie studiów działał w Radzie Kultury Studentów Narodowości Ukraińskiej przy Ogólnopolskiej Radzie Kultury Studentów Mniejszości Narodowych ZSP, w latach 1986-1990 redaktor naczelny ukraińskiego kwartalnika studenckiego „Zustriczi” wydawanego w Warszawie przez ORKSMN, następnie przez Związek Ukraińców w Polsce. Związany wtedy także z ukraińskim fanzinem kontrkulturowym Widryżka. Do 1997 mieszkał w Warszawie. Redaktor techniczno-programowy Redakcji Ukraińskiej Radia „Polonia” w latach 1990-1993; w 1994 został dziennikarzem tygodnika Nasze Słowo i członkiem jego redakcji. W tym czasie redagował utworzone przez siebie czasopismo Son i Mysl’ (ukazały się 4 numery). Od wyjazdu z Warszawy w 1997 do Przemyśla, regionalny korespondent Naszego Słowa w tym mieście. W latach 1998-2000 nauczyciel języka i literatury ukraińskiej w Zespole Szkół Ogólnokształcących im. Markijana Szaszkewicza w Przemyślu. Redaktor naczelny miesięcznika Wisnyk Zakerzonnia, wydawanego w latach 2000-2002 przez Oddział Przemyski Związku Ukraińców w Polsce.

Od 1989 Bogdan Huk systematycznie zbiera, opracowuje i wydaje w różnych wydawnictwach relacje ustne, wspomnienia oraz dokumenty dotyczące społeczności rusko-ukraińskiej w Polsce po 1944, ze szczególnym uwzględnieniem losów zabytków kultury materialnej Bojkowszczyzny, Nadsania przemyskiego, całej Łemkowszczyzny, Chełmszczyzny i Podlasia południowego; interesuje się ruskimi Zamieszańcami w okolicach Krosna i Rzeszowa, Otrocza w powiecie Janów Lubelski, wyspą łemkowską koło Szlachtowej. Od 1997 prawie w każdym numerze Naszego Słowa w rubryce Świadectwa ukazuje się dokumentalna publikacja jego autorstwa.

Od 2012 przewodniczący Stowarzyszenia Ukraińskie Dziedzictwo.

 

https://www.apokryfruski.org